Print Friendly, PDF & Email
پس از حمله نظامی آمریکا فرانسه و انگلیس به سوریه سوالهای متعددی مطرح می شود: آیا اهداف حمله از قبل به روسیه اطلاع داده شده بود؟ ایا واشنگتن چند روز پیش از انجام حمله برای فریب مسکو مانور داد؟ چرا سامانه های دفاعی روسیه حاضر در سوریه برای ساقط کردن موشکهای متجاوزان اقدامی نکردند؟ آیا اکنون مذاکرات در سوریه آغاز می شود؟ اهداف فعلی آمریکا کدام است؟

 

النشره نوشت: پس از حمله نظامی آمریکا فرانسه و انگلیس به سوریه سوالهای متعددی مطرح می شود: آیا اهداف حمله از قبل به روسیه اطلاع داده شده بود؟ ایا واشنگتن چند روز پیش از انجام حمله برای فریب مسکو مانور داد؟ چرا سامانه های دفاعی روسیه حاضر در سوریه برای ساقط کردن موشکهای متجاوزان اقدامی نکردند؟ آیا اکنون مذاکرات در سوریه آغاز می شود؟ اهداف فعلی آمریکا کدام است؟

این رسانه عرب زبان ادامه داد: سناریوهای مختلفی در این باره وجود دارد که تا این لحظه هیچ یک بر دیگری ترجیح ندارد. چند روز پس از تردید آمریکا و انتشار اطلاعات متناقض از جانب واشنگتن، ضربه نظامی غربی اتفاق افتاد؛ در حالی که این تناقض گویی های رئیس جمهور آمریکا با اعصاب سوریه ای ها، روس ها و هم پیمانان آنها بازی می کرد. هدف از این بازی ترامپی واداشتن روسها به عقب نشینی از مواضع سر سختشان در مورد دفاع از دمشق بود؛ علاوه بر اینکه فرانسوی ها و انگلیسی ها نیز تنها تایید کننده توئیت های ضد و نقیض ترامپ پیش از آغاز حمله به سوریه بودند، حتی رسانه های اروپایی نیز در موضع گیری های خود در انتظار مواضع دولتهای خود، براساس تقلید از مزاج توئیتری رئیس جمهور ایالات متحده بودند.

در این میان، فرانسوی ها به روس ها اطلاع دادند قصد دارند در حمله به پایگاههای سوریه مشارکت کنند؛ این ابلاغ از سوی آمریکا و انگلیس هم صورت گرفت. اما تعیین زمان حمله در سایه تردید آمریکا و تباینهای موجود در کاخ سفید، حکایت از آن داشت که نمایشهای فریب آمیزی در تدارک است، نمایش هایی که در واقع با هدف هراس افکنی رسانه ای برای فراهم کردن زمینه مذاکره بود، آن هم زمانی که آمریکایی ها و اروپایی ها دستاورهای مالی زیادی از دولتهای عربی خلیج به دست آورده اند.

دمشق یقین داشت که واشنگتن برای وارد کردن ضربه نظامی تلاش می کند، پس سوریه ای ها پایگاههای نظامی و اداری خود را ترک کرده و برای هدف قرار دادن موشکهای شلیک شده آماده شدند. هماهنگی سوری-روسی همچنان پابر جا بود، اما منحصر به دادن اطلاعاتی به دمشق، در مورد حمله مذکور شد و به حدّ استفاده روسها از سامانه های دفاعی شان برای مقابله با رسیدن موشکهای ائتلاف سه گانه به سوریه نرسید و رهبری روسی در این جهت اقدامی نکرد.

این مساله ای است که احتمال وجود ارتباطی آمریکایی-روسی تقویت می کند، ارتباطی که منجر به کناره گیری روسیه از مقابله مستقیم شد. در این شرایط، در برابر این سناریو های احتمالی قرار داریم:

۱-پاسخ ندادن روسیه به حمله ائتلاف سه گانه به معنای موافقت ضمنی روسها با هدف قرار گرفتن پایگاههای سوریه در مقابل ادامه سیاست قاطعیت میدانی دمشق است.

۲-عدم بازدارندگی روسیه به معنای ناتوانی مسکو از پاسخ دادن و ورود به مقابله مستقیم با آمریکایی هاست و در ادامه روسیه را وادار به ورود به مذاکرات سیاسی در مورد طبیعت نظام در سوریه، نقش ایران و حضور حزب الله، تقسیم ثروتهای طبیعی سوریه، آینده جنوب سوریه و گردن نهادن به توافقی غیر مستقیم بین دمشق و تل آویو، می کند.

۳-هر گونه حمله روسیه به پایگاهها یا کشتی های آمریکایی، انگلیسی و فرانسوی به معنای ورود ائتلاف ناتو به یک درگیری با محوری به رهبری مسکو است، مساله ای که منجر به بروز جنگی جهانی می شود.

۴-عدم موافقت سوریه، روسیه و ایران با خواسته های آمریکا به ادامه حملات و ضربه های نظامی مشابهی به بهانه های مختلف دیگری از سوی آمریکا می انجامد؛ آنچه که از سیطره نظامی سوریه کاسته و روحیه نیروهای معارض مسلح حاضر در تعدادی از مناطق سوریه را تقویت می کند، علاوه بر اینکه تلاشهای روسیه در سوریه را نیز از بین می برد.

مسلم است که روسیه از نقش خود در سوریه دست نمی کشد، اما عدم ورود آن به پاسخی مستقیم به حمله ائتلاف سه گانه به معنای عقب نشینی و شکست آن نیست. این درگیری یک جنگ سر گشاده نظامی و سیاسی است که منحصر به میدان سوریه نمی شود. بازی جهانی اکنون آغاز شده است. در این قسمت آمریکایی ها هدف خود در اجرای حمله را محقق کردند. دمشق موفق به مقابله با بخشی از موشکهای شلیک شده گردید و قدرت سوریه ای ها در دفاع از خود، پس از سالها جنگ را ثابت کرد. دمشق با آمادگی و هماهنگی با روسها از حجم خسارتها کاست. اما هدف رسانه ای و روانی در این تهاجم، مسکو است که مشخص نیست چه عکس العملی خواهد داشت؟

مترجم:مریم نصرالهی

این خبر را به اشتراک بگذارید :