Print Friendly, PDF & Email

بسم الله الحمن الرحیم
سلام علیکم
ذائقه سازی ابزار قتل عام بشریت
همه انسانها در بدو خلقت فطرتا ذائقه پرستش کمال خواهی،ابدیت نگری،عدالت و معنویت آسمانی خواهی دارند.و در این ذائقه خدادادی و فطری تفاوت وجود ندارد.
بطور طبیعی داشتن ذائقه های فطری بردگی بشریت را برای نظام سلطه رقم نخواهد زد.
و زیاده طلبان و اشرفیت گران و سالوس صفتان تاریج این امر را بر جامعه نمی پسندند.
اینجاست که جنود جنی و انسی ابلیس برای تغییر ذائقه وارد عمل می شوند.
در مرحله اول باادعاهای نبوت و امامت و حتی در بعضی موارد الوهیت، خود را خیر بشر ،جلوه میدهند و داعیه حقوق بشر سر می دهند.و به مرور زمان دین آسمانی انبیاء را تبدیل به دین زمینی و بشری می کنند.که برهه و دوران تحریف شکل می گیرد.و در پایان که دین ،زمینی شد برای ارضاء روح پرستش بشر خدایگانی می سازند.این خدایگان با شرایط زمان و مکان در شکل و فرم متفاوت اند،اما در باطن یک هدف و نتیجه را دنبال می کنند.
تقلیل آرمانهای بشر از ابدیت به مظاهر دنیا ،و محدود کردن آن در ابزار و آلات زندگی و عنوان، آدمی را ابزاری بیش در دست نظام سلطه قرار نمی دهد.
خوف اجلال از ذات باری تعال که ضامن سعادت بشر تبدیل می شود،به ترس بزدلانه از کدخدای جبار منطقه.و روح پرستش تعالی بخش می شود روح تملق و چاپلوسی در سطوح مختلف.
البته خدایگان در هر منطقه و قوم و ملیتی فرق دارند.
ولی نکته مهم این است از خدای نظام سلطه خارج نشود که نمی شود.
همه حاکمان دست نشانده و بزدل و واداده از طرفی در مقابل خدای فرضی نظام سلطه ،ذلیل و زبون، چاپلوی و بله قربانگو هستند، و از طرفی برای ملت خویش دیکتاتور و اشراف زده و مغرور و متکبر!!!که خاصیت ذائقه سازی و ذائقه پذیری یعنی همین!!!
از اول خلقت ،این خیانت به بشر بوده و هنوز هست ولی به اشکال گوناگون.
تغییر ذائقه انسانها گاهی با بزرگ کردن دشمن فرضی و خیالی است و گاهی با ساخت و پاخت با دشمن زبون واقعی ،البته در قبال امتیازاتی که به عنصر خائن وابسته پرداخت می شود.
در این فرهنگ انسانها هر چه تلاش می کنند در زمین منفعت طلبی نظامسلطه است.
در اول انقلاب داشتن ویدئو جرم بود نه دیدن فیلم !بلکه داشتن دستگاه جرم و ضد ارزش بود.ولی امروز داشتن ماهواره و اینترنت و….اگر نگوئیم امتیاز و تفاخر است ،که ضرورت و لازمه زندگی است چه استفاده بشود و چه نشود.
اول می گویند نشستن روی زمین مشکل پا درد می آورد وقتی مبل گرفتی، بخواهی یا نخواهی در دائره مد گرائی واردت می کنند که این دیگه از مد افتاده و باید عوض شود.پس اول از احتیاج و ضرورت شروع و کم کم به تجمل و مد گرائی و ودنباله روی.
بحث سر ضرورتهای زندگی نیست که ضرورت ها واجب است. و باید تهیه شود.بحث سر تَشخیص ضرورت و تعریف صرورت و تبدیلِ صرورت به تجمل است و اسیر کردن و انسان را از ابدیت و خوف اجلال و کرامت گرفتن و در چند وسیله و عنوان دهان پر کن گرفتار کردن است.
بعبارتی، مهم کردن امور اعتباری و به فراموشی بردن امور واقعی و تکوینی است.
اهمیت به امور اعتباری در تبلیغات بخصوص تبلیغات انتخاباتی بیشتر مطرح می شود.

کلیدواژه ها : ,,,

این خبر را به اشتراک بگذارید :